فضایل امام علی (علیه السلام) از نگاه دیگران

امام خمینی (ره):

امام راحل آن امام معصوم(علیه السلام) را در همه برجستگیهای فردی و اجتماعی مافوق دانسته اند:«علی (علیه السلام) در عبادت فوق تمام عبادت کنندگان بود، در زهد فوق همه زهاد بود، در جنگ فوق همه جنگجویان بود، در قدرت فوق همه قدرتها بود»

همچنین توصیه کرده اند که انسانها در چگونگی زندگی حضرت علی (علیه السلام) و زحمات او برای اسلام به تفکر و مطالعه بپردازند:«انسان ببیند که حضرت امیر (علیه السلام) در زندگی چه وضعی داشته است، چه خلوصی در زندگی داشته است، چه در زندگی انفرادی و چه در زندگی اجتماعی انسان تفکر کند بر احوال حضرت امیر(علیه السلام) ملاحضه کند که چه زحماتی برای اسلام کشیده، چقدر زخم خورده است، چقدر رنج برده است، چقدر جنگ کرده است، چقدر تشنگی خورده است.

مقام معظم رهبری (مدظله العالی)

زندگی مولای متقیان علی (علیه السلام) را الگوی کامل برای همه می دانند.

«امیرالمومنین (علیه السلام) یک الگوی کامل برای همه است، جوانی پرشور و پرحماسه، او الگوی جوانان است. حکومت سراسر عدل و انصاف او، الگوی دولتمردان است، زندگی سراپا مجاهدت و سراپا مسئولیت او الگوی همه مومنان است ، آزادگی او الگوی همه آزادگان جهان است، سخنان حکمت آمیز و درسهای ماندگار او الگوی همه عالمان و دانشمندان و روشنفکران است

امام شافعی (ابو عبدالله محمدابن ادریس، متولد 150.ق)

این دانشمند که پیشوای یکی از مذاهب چهار گانه اهل سنت (شافعیه) است بدون تعصب عقیده خود را درباره اهل بیت طهارت و عصمت بارها بروشنی بیان کرده است. او در مقام حضرت زهرا(س) و مصیبت امام حسین (علیه السلام) شعر گفته و در فضیلت امیرالمومنان علی (علیه السلام) نیز بطور مکرر شعر و سخن گفته است. او علی (علیه السلام) را اینچنین توصیف می کند و شعری به این معنی می گوید:

«همانا اگر مرتضی علی (علیه السلام) مقام خود را در بین مردم آشکار می کرد ، مردم به پایش افتاده و سجده میکردند.»

درجای دیگر دوستی خود را به علی (علیه السلام) آشکار کرده و به آن می بالد. « علی (علیه السلام) را دوست دارم و باکی ندارم و این دوستی علی (علیه السلام) فضلی است از جانب خدا که به هرکس که بخواهد می دهد. و من جوانمردی هستم که در مورد آن یعنی علی (علیه السلام) سوره هل اتی نازل شده است، تاکی آن را پنهان کنیم.

ابوعلی سینا

امام علی (علیه السلام) را فیلسوف و انسان خداگونه قلمداد کرده است:

«نیست شجاعی که فیلسوف هم باشد، غیر از امیر المومنین علی ابن ابی طالب (علیه السلام). او انسانی است خداگونه.»

شهید علامه مرتضی مطهری

دوستی علی(علیه السلام)را مکتب عشق می داند:«تولی علی(علیه السلام)مکتب عشق محبت است. عنصر محبت در تشیع دخالت تام دارد ... علی (علیه السلام) همان کسی است که در عین اینکه بر افرادی حدی الهی جاری می ساخت و آنها را تازیانه می زد و احیاناً طبق مقررات شرعی دست یکی از آنها را می برید بازهم از او بر نمی تافتند.

بولس سلامه(شاعر معروف لبنانی)

فضیلت علی (علیه السلام) را همانند ذرات نور آفتاب بیشمار دانسته است:«ادله عظمت امیرالمومنین (علیه السلام) بلکه امیر عرب بیش از آن است که بشمار آید و کسی که بخواهد آنها را بشمارد، مانند کسی است که بخواهد ذرات نور آفتاب را در مشت بگیرد.»

علامه مجلسی(مولف بحارالانوار)

او سیاست تمام سیاستمداران را (غیر از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)) در مقابل سیاست حضرت علی (علیه السلام) به اندازه کاربرد یک درهم، هم ندانسته است.

«علی (علیه السلام) در سیاست امور، سخت کوش بود. یک نمونه از سیاست آن حضرت سیاست در جنگهایی است که در عصر خلافتش رخ داد مانند جنگ جمل، صفین و نهروان که برای آشنایی به سیاستمداری او توجه به بخش اندکی از حوادث جنگها کافی است که تاکتیک و خشم و انتقام هر سیاستمداری در دنیا به اندازه یک دهم کارهای سیاسی آن حضرت در آن جنگها، کاربرد نداشت و ندارد.»

جرج جرداق(دانشمند مسیحی)

این دانشمند حضرت علی (علیه السلام) را پناه قشر ضعیف و بی پناهان دانسته و عادلترین فرد جهانی معرفی می کند:

« جای شگفتی نیست که علی (علیه السلام) عادلترین مردم باشد، بلکه اگر چنین نبود جای تعجب بود. به او ظلم می کنند، ولی او انتقام نمی گیرد و می بخشد. او پناه ضعیفان است و برادر غریبان و پدر یتیمان. او حق است و غیر از حدود حق هدف دیگری ندارد.»

بارون کارادیفو(دانشمند فرانسوی)

آن حضرت را الگوی زهد و تقوی و موثر در تغییرات جامعه دانسته است: « علی (علیه السلام) زائیده حوادث نیست، بلکه حوادث را ایجاد نموده است. اعمال او مخلوق فکر و عاطفه و مخیله خود اوست. او پهلوانی بود که در عین دلیری دلسوز و رقیب القلب، شهسواری بود که در هنگام رزم آزمایی، زاهد از دنیا گذشته بود، به مال و منصب دنیا اعتنایی نداشت، و در راه حقیقت جان خود را فدا نمود. روحی بسیار عمیق داشت که ریشه آن ناپیدا بود و در هرجا خوف الهی آن را گرفته بود.»

علامه طباطبایی (مولف تفسیرالمیزان)

مقتدای شیعیان جهان را مهربان و فروتن نسبت به قشر مستضعف معرفی کرده است:(علی علیه السلام) در زمان خلافت بی حاجب و دربان همه کس را به حضور می پذیرفت. تنها و پیاده راه می رفت و در کوچه و بازار می گشت. مردم را باملایمت به تقوا، امر به معروف و از تعدی به هم دیگر باز می داشت و با مهربانی و فروتنی به درماندگان و بیوه زنان کمک می کرد.

کارو(شاعر مسیحی ایرانی)

آن حضرت را انسانی جاودانی و نجات دهنده انسانها از جاهلیت در عصر خطرناک و ناهماهنگ معرفی می کند:

«سلام بر تو ای پرچمدار حقانیت انکار ناپذیر حق! ای یکپارچه ترین مردان قرون دیرین، ای دست خدا، دست آسمان، دست زمین! سلام بر تو ای امیرالمومنین، ای انسان فنا ناپذیر، انسانی جاودانی! ای مرد تکرار ناپذیر تاریخ! تو شمشیر برهنه در دست،در وحشی ترین ادوار تاریخ زندگی به خاطر نجات بشر از چنگ ظلمت، بخاطر رهایی بندگان گمنام و بی گناه خدا از سیه چال زندگی، متین و مطمئن و سرافراز، سینه بازت را پناهگاه، قلب محبت پرور نغمه پردازت را تپش به تپش به پای حقیقت ریختی. صمیمانه استدعا می کنم: ای شاه مردان پذیرا باش درود یکی از پیروان مسیح را که در مقابل عظمت روح تو زانو به زمین زده است. به همام مسیح سوگند مطمئنم که اگر فرزند مریم زنده بود(البته از نظر مسلمانان زنده است) با کمال صمیمیت، همراه من بر شرافت یکپارچه تو، به عدم نیازت، به فکر آفریننده و سپهر پروازت درود می فرستاد.